Op 7 februari 2019 heeft onze alom geliefde lerares Saskia Vermeesch het aardse bestaan achter zich gelaten.

Hoe hadden we ook kunnen verwachten dat een engel kon leven tussen de mensen?
– collega Frank Lageweg –

De speech van Patricia van Walstijn tijdens het afscheid.

‘Ik ben Patricia van Walstijn, ooit Qigong-leraar van Saskia. Toen Saskia zo’n 15 jaar geleden haar eerste Chi Neng Qigong workshop volgde, vertelde ze me dat ze depressief was, dat ze al jarenlang diep van binnen donkerte voelde. Ze zei dat ze voelde dat Chi Neng Qigong haar zou helpen het licht weer te gaan voelen. En dat gebeurde. Saskia werd brenger van licht en een geweldige lerares.

Nú pas zie ik dat vooral het lesgeven en trainen haar al die jaren op de been heeft gehouden. De verbinding die ze voelde als ze de oefeningen deed en de enorme drive die ze had om iederéén de verbinding te laten voelen met de natuur, met de eerste cel, de overgave aan het qiveld en het opgaan in het universum. In Chi Neng had ze een manier gevonden om haar diepe spiritualiteit te delen en onze harten te raken. Juist dat zij met één been in het hier en nu stond en met het andere in de ‘andere wereld’ maakte haar voor ons allemaal zo speciaal en zuiver. Zo vol passie en medeleven voor haar studenten, de natuur en alles wat leeft.

De leraar/student relatie die ik in het allereerste begin met Saskia had groeide uit tot een diepe vriendschap. Telefoongesprekken van anderhalf tot twee uur waren geen uitzondering. Altijd was het diep, altijd ging het ergens over: het leven, verbinden, vertrouwen en overgave… Als ik keuzes moest maken keek Saskia even of ze ‘er licht op zag’. Ik volgde haar licht blindelings en het was altijd goed.
We hadden ook veel lol; we deelden onze passie voor mooie ringen en oorbellen en Griekenland. Daar zagen we onszelf in de toekomst samen met onze partners genieten van het leven. We zouden nog jaren samen lesgeven. Hoewel, de laatste maanden zei Sas vaak: ‘het is donker Patries, ik ken dit, en het is niet goed.’

Voor Saskia werd het steeds moeilijker om zich staande te houden in het aardse bestaan. De praktische handelingen die nodig waren deed ze met steeds meer moeite: website, administratie, facebook, computers, emails, apjes en omgaan met de hoeveelheid, vaak nutteloze, informatie in de wereld om haar heen. Het werd steeds moelijker voor haar om beide werelden met elkaar te verenigen. Gelukkig werd ze geholpen door haar studenten: levens die veranderden, mensen die de kracht van de verbinding voelden, waar het steeds beter mee ging. Prachtig.
Maar haar drive nam toe, het was niet genoeg, het moest nog beter, misschien deed zij het zelf niet goed genoeg en moest zij nóg beter haar best doen. Prachtige evaluaties van haar studenten legde ze opzij, geloofde ze niet. Ze werd bang voor het donker dat ze zo goed kende van de jaren daarvoor en ze ging op zoek naar rust en stilte.

Saskia heeft besloten dat we haar niet meer nodig hebben. Samen met haar strijd om zich staande te houden in de wereld van nu deed haar het besluit nemen om de stap naar de eeuwige stilte te zetten. Ik respecteer haar keuze en zal leren accepteren dat het zo is. Ik weet heel zeker dat ze mede door Chi Neng én haar studenten, nog zoveel fijne jaren heeft beleefd, en ik ben dankbaar dat ik deze uitzonderlijke vrouw heb gekend en tot mijn dierbare vriendin mocht rekenen. Rust in vrede, lieve Sas.
Namens alle Chi Neng Qigong leraren en studenten: ‘HUN YUAN LING TONG’.